Kiezel 16



Hoe het raam van deze zolderkamer

langzaamaan beslaat

en roestig met de klok

tergend trage uren overslaat

 

alsof mijn ogen de oude bron der Zenne waren

in een vreemd vergaan toneelstuk.

                                                             

Er hangt stof in mijn gedachten:

 

verdroogd penseel dat bogen trekt en cirkels

op venijn en bruin verpakpapier

pastis van gisteren en daarna

mijn eigen sterrennacht met maan                             

 

de nova's die ik slaak die herkomst missen

in schildersbloed van jaren

op het koude azuurblauw van deze kalken muur

                                                                                                                         

© Etienne Van den Steen 2018