Zonnebloemen


ZONNEBLOEMEN

  

 

Kansen lagen voor het grijpen:

 

ik herinner mij de zonnebloemen als laatste zin

nadien zien we wel klonk het

niemand die toen in laatste zinnen wou geloven

 

heel vermoedelijk ben ik in die tijd geblinddoekt 

met gesloten ogen Brussel binnengereden 

op een kapotte fiets daarna

op een juiste trein nooit meer weggevlucht

 

de westenwind vroeg mij om mezelf te sluiten

op de geuren die hij bracht van lege kamers

afgeleefde uren

hij toonde mij de vazen die wachtten op hun bloemen

dààr begon het weer 

 

vandaag heb ik geluk

de wereld heeft zich voor een keer 

teruggetrokken op een steenworp van het einde.




© Etienne Van den Steen 2018