Om te beginnen

Dit is hoe ik naar mensen kijk en hoe ik achteraf probeer niet te vergeten wat ik heb gezien.


P1030823
Scan 3



Poëzie



 DE MAN DIE WACHT

 

Stel dat

 

het strand hier ligt

de man al uren staat te kijken aan de waterlijn

met eindeloos geduld blijft wachten

op het schip dat niet opdoemt aan de einder

 

zijn hut van riet hier open staat op zoute wind 

hij niet meer voelt hoe lang de wilde oceaan

meedogenloos zijn hartslag binnengutst

 

stel dat

 

een vrouwenschim dan toch

op hem lijkt af te komen in de verte

hij stilaan hoopt dat hij de zonden van de wereld

niet enkel aan zichzelf hoeft te vergeven

 

hij niets kan zeggen op het gissen na

waarom vogels zich aan wolken spijkeren

blijven opgaan in de hoogte

net zoals zijn stervend onderzoek 

 

en stel dat

 

diezelfde man zijn papieren ramen sluit

zijn deur dichtklapt op leegte

dat hij alleen nog windstil over niets blijft denken 

verbeten schrijven over toekomst


in het duister?



© Etienne Van den Steen 2018