Om te beginnen

Dit is hoe ik naar mensen kijk en hoe ik achteraf probeer niet te vergeten wat ik heb gezien.


P1030823
Scan 3


Poëzie


DE MAN DIE WACHT


Stel dat

het strand hier ligt
de man al uren staat te kijken aan de waterlijn                                         
met eindeloos geduld blijft wachten                                                              op het schip dat niet opdoemt aan de einder

zijn hut van riet hier open staat op zoute wind                                              hij niet meer voelt hoe lang de wilde oceaan                                    meedogenloos zijn hartslag binnengutst

stel dat

een vrouwenschim dan toch
op hem lijkt af te komen in de verte
hij stilaan hoopt dat hij de zonden van de wereld                                      niet enkel aan zichzelf hoeft te vergeven

hij niets kan zeggen op het gissen na                                                     waarom vogels zich aan wolken spijkeren                                              blijven opgaan in de hoogte
net zoals zijn stervend onderzoek

en stel dat

diezelfde man zijn papieren ramen sluit
zijn deur dichtklapt op leegte
dat hij alleen nog windstil over niets blijft denken

verbeten schrijven over toekomst                                                                   in het duister? 




© Etienne Van den Steen 2018